Powodem może być infekcja wirusowa, alergie lub podrażnienie.
Jeśli powodem są bakterie, z oka wydobywa się żółtawo-zielonkawa wydzielina a biała część oka oraz wnętrze dolnej powieki są zaczerwienione. Oczy są zaczerwienione, łzawią i swędzą – dziecko pociera oczy piąstką co może powodować ból i dalsze podrażnienia.
Leczenie. Bakteryjne zapalenie spojówki wymaga terapii antybiotykowej – będą to albo miejscowe krople i maści, albo antybiotyki podawane doustnie jeśli dziecko posiada inne infekcje, na przykład uszu. Maści nadają się najlepiej dla malutkich dzieci, krople są lepsze dla starszych. Zapalenie alergiczne jest leczone typowymi lekami na alergię i miejscowymi kroplami. Cokolwiek jest przyczyną powinieneś często oczyszczać oczy dziecka z wydzieliny ciepłą, zwilżoną ściereczką i często myć ręce aby samemu się nie zarazić. Jeżeli dziecko nie reaguje na leki, lub jeśli narzeka na ból i problemy z widzeniem, dobrym wyjściem będzie udanie się do okulisty pediatry.

Zaćma ma miejsce jeśli patrzysz przez oko jak przez zamglone, matowe szkło
Jeśli twoje widzenie tak właśnie wygląda, udaj się do okulisty w celu diagnozy. Zamglone widzenie może być także efektem innych chorób.
Zaćma to częsta przyczyna utraty widzenia, pojawia się szczególnie wraz z wiekiem, lecz jest uleczalna. Częste jej objawy to: bolesne zamazane widzenie, nadwrażliwość na światło, słaba widoczność w nocy, podwójne widzenie w jednym oku, potrzeba jaśniejszego światła do czytania, kolory które wydają się wyblakłe lub pożółkłe.
Zdarza się wiele błędnych mniemań dotyczących zaćmy – zaćma to nie cienki film na oku, nie jest spowodowana nadwyrężeniem oczu, nie przechodzi z jednego oka na drugi ani też nie jest przyczyną nieodwracalnej ślepoty. Szybkość jej rozwoju zależy od organizmu i może być różna dla obydwu oczu.
Okulista potrafi wykryć obecność zaćmy podczas kompletnego, dokładnego badania oka.
Dokładne badanie może także wykluczyć inne przyczyny pogorszenia widzenia – mogą się nimi okazać problemy z rogówką, siatkówką lub nerwu wzrokowego.

To zaburzenie wzroku, które na szczęście nie jest postępujące, charakteryzuje się zmniejszoną widocznością, wrażliwością na światło i nieobecnością kolorów. Dotyka ono w przybliżeniu jedno na 40 tys. niemowląt, częstość występowania na świecie jest różna. Spowodowana jest wrodzonymi nieprawidłowościami w siatkówce. Siatkówka posiada trzy typy komórek odpowiedzialnych za normalne, kolorowe widzenie. Są nimi czerwony, zielony i niebieski stożek. Zrównoważony podział tych komórek zapewnia normalne widzenie w barwach. W przypadku kiedy komórki te nie funkcjonują w ogóle lub funkcjonują częściowo, występuje daltonizm, jest on zaburzeniem dziedzicznym i ma podłoże genetyczne.
Niekiedy nazywany jest „dzienną ślepotą” ponieważ osoby te widzą lepiej w przygaszonym świetle lub wieczorem. Ogólna widoczność u takich osób jest zmniejszona, występuje wrażliwość na światło i oczopląs. Przepisanie specjalnych okularów korygujących widzenie mogą polepszyć stan, ale nie przywrócą normalnego poziomu widzenia.

To małe plamki poruszające się przed twoimi oczami. Jeżeli nagle zauważysz pojawienie się większej ilości takich plamek, udaj się niezwłocznie do okulisty.
Mogą oznaczać problem z siatkówką oka – warstwą tkanki nerwowej znajdującej się w tyle oka. Rozerwana siatkówka to poważny problem.
Punkciki mogą przybierać rózne kształty, takie jak plamki, obłoki, kropki, kółka, linie lub pajęczynki. Zobaczysz je patrząc na gładką powierzchnię, na przykład biała ściana lub niebieskie niebo. Mogą one być przyczyną rozerwania w siatkówce, co jest poważnym problemem. Jeżeli rozerwanie nie jest leczone, siatkówka może się odłączyć od oka. Jedyną skuteczną metodą leczenia jest operacja.
Czynniki ryzyka i przyczyny. Najbardziej narażone są osoby w średnim wieku. Kiedy się starzejemy, ciałko szkliste może stawać się grubsze, formować się w zlepki lub nitki w środku oka. Najczęściej zdarza się to ludziom którzy: są krótkowzroczni, mają za sobą operacje zaćmy, miały laserową operację oka lub posiadają zapalenie oka.