Na co dzień nie zdajmy sobie sprawy z tego jak ważne są nasze oczy. Nie doceniamy ich znaczenia a są one bardzo ważne i bez nich nasze życie zmieniłoby się diametralnie i stało by się ciemnym i trudnym.

Nie zdajemy sobie sprawy jak bardzo skomplikowanym narządem są nasze oczy i jak wiele elementów składa się na ich budowę i jak wiele elementów musi współdziałać ze sobą, aby zapewnić odpowiednią pracę naszego narządu wzroku.

Występuje wiele chorób, które dotykają nasze oczy. Mogą to być choroby powiek, choroby narządu łzowego, spojówek, rogówki, twardówki, choroby ciałka szklistego, choroby soczewki, siatkówki, choroby nerwu wzrokowego czy choroby oczodołu. To główne elementy narządu wzroku, które dotykane są przez różnego rodzaju choroby. Chorób i dysfunkcji są setki ich objawy mogą być bardzo różne tak jak i sposób ich leczenia. Mogą to być choroby powstałe w trakcie naszego życia jak też choroby, z którymi się już rodzimy. Na szczęście coraz więcej z nich potrafimy leczyć lub przynajmniej niwelować ich skutki.

Spowodowany jest kiedy podczas wysiłku oczu do skupienia ostrości. Pacjenci ze zbieżnym zezem są zazwyczaj dalekowzroczni, co znaczy że oczy muszą pracować ciężej by widzieć wyraźnie, szczególnie jeśli przedmiot na który patrzą jest blisko. Te wysiłku oka do skupienia się na obrazie nazywamy ogniskowaniem. Im obiekt znajduje się bliżej oka, większa ilość ogniskowania jest potrzebna. Ubocznym efektem wysiłku do ogniskowania jest zbieżność lub krzyżowanie oczu. Ogólnie rzecz biorąc – im bardziej osoba jest dalekowzroczna i im więcej wysiłku musi podjąć do skupienia wzroku , tym większe krzyżowanie oczu.
Jak jest leczony? Wstępne leczenie to przede wszystkim całodobowe noszenie okularów lub szkieł kontaktowych. Pozwalamy wtedy oczom odpocząć od wysiłku ciągłego skupiania i okulary wykonują całą prace zamiast oczu. W rezultacie zredukuje to krzyżowanie się oczu ponieważ oczy wyprostowują się kiedy nie muszą pracować i są zrelaksowane.
To normalne jeżeli oczy nadal się krzyżują po zdjęciu okularów, a zez może być nawet bardziej widoczny niż wtedy kiedy dziecko nie nosiło jeszcze okularów. Ważną rzeczą natomiast jest to czy oczy są wyprostowane kiedy dziecko ma na sobie okulary.

Ptoza to opadanie górnej powieki. Może blokować normalne widzenie. Występuje u dorosłych jak i u dzieci.
Wszystkie dzieci powinny regularnie badać wzrok u okulisty ponieważ ptoza może grozić niedowidzeniem lub przypadłością zwaną leniwym okiem.
Objawy – najbardziej oczywistym objawem ptozy jest samo opadanie powieki. Może dotykać jednej lub dwóch powiek i ujawnić się przy porodzie (wrodzona) lub w późniejszym życiu.
W przypadku ptozy wrodzonej, fałda górnej powieki jest nierówna w stosunku do drugiej.
Możesz zauważyć jak twoje dziecko często dotyka powieki lub głowę jakby chciało zobaczyć co jest pod nią. Może także próbować podnosić powieki napinając brwi. Te rożne zabiegi są oznakami że dziecko stara się zrobić wszystko aby móc widzieć za pomocą obydwu oczu.
Te nietypowe układanie głowy może wywołać poważne bóle szyi i karku.
Okulista w celu diagnozy zrobi badanie krwi, zdjęcia rentgenowskie i inne testy aby określić przyczynę ptozy i zaplanować najlepsze leczenie. Najbardziej powszechnym leczeniem jest operacja.

Ich przyczyną jest zapchanie kanału nosowo-łzowego. Objawami są: łzawiące oczy – łez jest tak dużo że spływają po policzkach, zaczerwienienia wokół oczu.
Czasami kiedy kanaliki łzowe są niedrożne – kanał nosowo łzowy, który jest umiejscowiony pomiędzy wewnętrznym kącikiem oka a nosem zostaje zainfekowany. Ten stan, nazywany zapaleniem woreczka łzowego, może sprawiać że powierzchnia wokół oka jest napuchnięta, zaczerwieniona i bolesna, a ponadto dziecko może także gorączkować. U niektórych dzieci obserwowane są jeszcze inne objawy. Należy zawsze zasięgnąć porady lekarza.
Diagnoza. Jest stawiana na podstawie podstawowych objawów właśnie takich jak nadmierne łzawienie. Trzeba wiedzieć że oczy nowo narodzonych dzieci aż do drugiego tygodnia życia nie produkują łez, więc nie jesteś w stanie stwierdzić czy dziecko urodziło się z niedrożnymi kanalikami łzowymi lecz nawet czasami, nasz lekarz może zrobić specjalny test za pomocą fluoresceiny aby wykryć czy dziecko ma zablokowane kanaliki łzowe.

Krople do oczu zawierają leki pomocne w leczeniu chorób oraz urazów oczu, niektóre są przynoszą ulgę w dyskomforcie takim jak pieczenie czy łzawienie. Ważne jednak aby wiedzieć, że wszystkie leki włączając krople do oczu mogą wywoływać efekty uboczne.
Są nimi na przykład zaczerwienienia, podrażnienia oczu oraz niewyraźne, zamazane widzenie. Po zakropleniu niektóre leki przedostają się do krwioobiegu i mogą mieć niekiedy wpływ na resztę ciała, wywołując bóle oraz zawroty głowy a nawet wpływać na serce i układ krążenia. Mimo wszystko jednak, efekty uboczne są mniejsze niż w przypadku użycia leków doustnych. Jeżeli jesteś uczulony na niektóre składniki leku, powiedz o tym swojemu okuliście. Niektóre krople ze względu na skład podobne są do innych leków i mogą podobnie oddziaływać. Każdy lek może wywołać alergiczną reakcję lub alergię, nawet ten kupiony bez recepty, nawet ze względu na zawarte środki konserwujące, często jednak zdarza się tak że potrzeba ich użycia przewyższa ryzyko potencjalnych efektów ubocznych

Okulista to powszechna nazwa, którą nazywamy lekarza specjalizującego się w chorobach oczu. W języku medycznym nazywany jest oftalmologiem lub optometrystą, w zależności od ukończonej szkoły. Okulista przeszkolony w rozpoznawaniu i leczeniu chorób i defektów oczu w ich medycznym znaczeniu to oftalmolog. Natomiast okulista, którego rolą jest korekta
problemów z widzeniem poprzez dobór odpowiednich soczewek korekcyjnych to optometrysta. W przeciwieństwie do oftalmologa, optometrysta nie może wykonywać operacji oczu lub leczyć uszkodzeń oka.
Chociaż  dziedziny w których mogą specjalizować się okuliści to optometria i oftalmologia, oftalmolog ponadto może zostać specjalistą w takich dziedzinach jak: oftalmologia pediatryczna, onkologia oczu, choroby rogówek i wiele innych.
Optometrystą zostaje osoba która uzyskała tytuł magistra na kierunku fizyka w obrębie optometrii lub ukończyła studia podyplomowe z optometrii, natomiast oftalmolog to lekarz okulista posiadający dyplom ukończenia szkoły medycznej.

To zaburzenie wzroku, które na szczęście nie jest postępujące, charakteryzuje się zmniejszoną widocznością, wrażliwością na światło i nieobecnością kolorów. Dotyka ono w przybliżeniu jedno na 40 tys. niemowląt, częstość występowania na świecie jest różna. Spowodowana jest wrodzonymi nieprawidłowościami w siatkówce. Siatkówka posiada trzy typy komórek odpowiedzialnych za normalne, kolorowe widzenie. Są nimi czerwony, zielony i niebieski stożek. Zrównoważony podział tych komórek zapewnia normalne widzenie w barwach. W przypadku kiedy komórki te nie funkcjonują w ogóle lub funkcjonują częściowo, występuje daltonizm, jest on zaburzeniem dziedzicznym i ma podłoże genetyczne.
Niekiedy nazywany jest „dzienną ślepotą” ponieważ osoby te widzą lepiej w przygaszonym świetle lub wieczorem. Ogólna widoczność u takich osób jest zmniejszona, występuje wrażliwość na światło i oczopląs. Przepisanie specjalnych okularów korygujących widzenie mogą polepszyć stan, ale nie przywrócą normalnego poziomu widzenia.

W wyniku starzenia się nasze oczy tracą zdolność do skupiania i ostrości obrazu. To właśnie Dalekowzroczność starcza. Dotyka każdego po 40 r.ż. Jeżeli masz problem z odczytaniem klarownego druku, zrób sobie test oczu. Okulista powinien dobrać ci właściwe okulary do czytania, które zapobiegną zmęczonym oczom lub bólom głowy. Możesz zacząć zauważać pogorszenie wzroku już około 40 r.ż, kiedy w celu przeczytania czegoś oddalasz kartkę od twarzy aby lepiej dostrzec litery. Ta znajoma czynność to często pierwsza oznaka starczowzroczności, i jeśli nie leczona może powodować nadmierne zmęczenie oczu i bóle głowy. Nie jest to schorzenie ani choroba, ale raczej naturalny proces starzenia się oka. Leczona jest za pomocą szkieł korekcyjnych. Jest dostępnych wiele możliwości, w zależności od twojego widzenia. Jeśli nie nosisz jeszcze okularów z powodu dalekowzroczności, krótkowzroczności lub astygmatyzmu będziesz potrzebował jedynie okularów do czytania i innych czynności wymagających bliskiego kontaktu z obserwowanym przedmiotem.

To małe plamki poruszające się przed twoimi oczami. Jeżeli nagle zauważysz pojawienie się większej ilości takich plamek, udaj się niezwłocznie do okulisty.
Mogą oznaczać problem z siatkówką oka – warstwą tkanki nerwowej znajdującej się w tyle oka. Rozerwana siatkówka to poważny problem.
Punkciki mogą przybierać rózne kształty, takie jak plamki, obłoki, kropki, kółka, linie lub pajęczynki. Zobaczysz je patrząc na gładką powierzchnię, na przykład biała ściana lub niebieskie niebo. Mogą one być przyczyną rozerwania w siatkówce, co jest poważnym problemem. Jeżeli rozerwanie nie jest leczone, siatkówka może się odłączyć od oka. Jedyną skuteczną metodą leczenia jest operacja.
Czynniki ryzyka i przyczyny. Najbardziej narażone są osoby w średnim wieku. Kiedy się starzejemy, ciałko szkliste może stawać się grubsze, formować się w zlepki lub nitki w środku oka. Najczęściej zdarza się to ludziom którzy: są krótkowzroczni, mają za sobą operacje zaćmy, miały laserową operację oka lub posiadają zapalenie oka.

Aby ochronić oczy podczas zwykłych prac domowych, czytaj uważnie instrukcje
oraz etykiety dołączone do środków chemicznych, pracuj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu a podczas spryskiwania trzymaj dozownik daleko od siebie.
Niektóre środki chemiczne są niezwykle niebezpieczne i mogą trwale uszkodzić powierzchnię oka, doprowadzając nawet do ślepoty. Chroń swoje oczy nawet przy koszeniu trawy lub używaniu piły, zawsze jakiś kawałek kamienia lub drzazgi może niespodziewanie wystrzelić spod nożyc kosiarki.
Jeżeli masz pracę która grozi uszkodzeniom oka, zakładaj okulary ochronne które chronią przed latającymi fragmentami w powietrzu, spalinami, cząsteczkami kurzu, iskrami lub rozpryskiwanymi chemikaliami.
Twoje oczy także są narażone podczas sportu. Boks oraz wszystkie inne sporty wymagające bliskiego kontaktu i rywalizacji są wysokim ryzykiem dla poważnych a nawet krwawych urazów oczu. Nie istnieje dostateczna ochrona podczas takich sportów, chociaż używanie na przykład rękawic bokserskich może zmniejszyć liczbę urazów.