Albinizm dotyczy dużej grupy dziedzicznych zaburzeń. Ludzie z albinizmem mają mało albo w ogóle nie posiadają pigmentu w oczach, skórze i włosach. Ich geny nie produkują wystarczająco dużo melaniny – znaczącego pigmentu który nadaje kolor skórze oraz oczom. Jedna na 17 tys. osób posiada jedną z jego odmian, dotyka on każdej rasy a większość dzieci urodzonych z albinizmem posiada rodziców o normalnym kolorze skóry oraz oczu. Objawy pojawiają się we wczesnym dzieciństwie i obejmują pomniejszoną widoczność, wrażliwość na jasne światło, niezamierzone roztrzęsione ruchy oczu oraz zez. Widzenie może się różnić – od normalnego po prawie ślepotę. Widzenie z bliska jest często lepsze niż z daleka. Ogólnie rzecz biorąc, im mniej pigmentu tym gorsze widzenie. Albinizm jest nieuleczalny, można natomiast zapewnić właściwą opiekę. Okulary są w stanie poprawić widoczność i zredukować wrażliwość na światło. Zalecane jest także poradnictwo genetyczne dla dotkniętych albinizmem oraz ich rodzin. Taki opiekun może zapewnić szczegółowe wyjaśnienie dotyczące choroby i prawdopodobieństwa dziedziczności choroby u planowanych dzieci.